Mała próba na początek
Kilka różnych książek pozwoli sprawdzić układ spisu przed opisaniem całego prywatnego księgozbioru.
Katalog jest przydatny wtedy, gdy pomaga znaleźć konkretną książkę i nie kupować niechcianych dubletów. Zacznij od prostego spisu, jednolitych nazw miejsc i regularnego zapisywania zmian. Nie musisz opisać całej kolekcji w jednym podejściu.
Kilka różnych książek pozwoli sprawdzić układ spisu przed opisaniem całego prywatnego księgozbioru.
Przeniesienie książki na inną półkę nie powinno utrudniać rozpoznania tej samej posiadanej sztuki.
Możesz przygotować własny spis już teraz, zanim zostaną ogłoszone termin i cena wariantu domowego LibraSystem.
Zapisz kilka własnych pytań: czy mam tę książkę, które wydanie posiadam, gdzie stoi i komu ją pożyczyłem? Odpowiedzi wyznaczą potrzebne pola. Przy kolekcji tematycznej dodaj dziedzinę, a przy wielotomowej także serię i numer tomu.
Na początek wybierz jedną półkę. Przetestuj sposób opisywania na kilkunastu różnych książkach, zanim rozpoczniesz cały spis. Łatwiej zmienić układ niewielkiej próbki niż poprawiać tysiące wpisów przygotowanych według niespójnych zasad.
Zapisuj autora, tytuł, wydawcę, rok, oznaczenie wydania i ISBN, jeśli występuje. Dwie kopie tego samego wydania mogą dzielić opis, ale potrzebują rozróżnienia stanu i miejsca. Dedykacja, uszkodzenie czy oprawa konkretnej sztuki należą do informacji o egzemplarzu.
ISBN może pomóc w wyszukaniu opisu, jednak wynik zawsze porównaj z książką. Starsze publikacje mogą nie mieć numeru. Wtedy oprzyj wpis na stronie tytułowej i informacjach wydawniczych, zachowując ten sam porządek pól.
Ustal hierarchię, na przykład gabinet, regał A, półka 3. Oznaczenia powinny być łatwe do odnalezienia w pomieszczeniu i jednoznaczne w spisie. Zmianę położenia zapisuj od razu, zamiast odkładać ją do kolejnej większej kontroli.
Jeżeli książki często zmieniają miejsce, numer egzemplarza może pozostać stały, a lokalizacja zmieniać się osobno. Przy zestawach i tomach zanotuj, co należy do kompletu. Dla książek pożyczonych zapisz stan i własną informację pozwalającą odzyskać egzemplarz.
Spisuj kolejne półki w uzgodnionej kolejności. Zaznacz obszary zakończone i odłóż trudniejsze opisy do późniejszego uzupełnienia. Prosty, używany na bieżąco katalog jest praktyczniejszy niż rozbudowany projekt, którego nie da się dokończyć.
Zachowuj kopię spisu poza jedynym urządzeniem używanym do pracy. Jeśli korzystasz z arkusza, trzymaj identyfikatory jako tekst, używaj stałych nazw kolumn i nie łącz kilku informacji w jednym polu. Ułatwi to porządkowanie oraz ewentualne przyszłe przeniesienie danych.
Przygotowujemy wariant przeznaczony dla dużych prywatnych księgozbiorów. Nie opublikowaliśmy jeszcze daty udostępnienia ani ceny. Oferta dla bibliotek instytucjonalnych nie określa automatycznie warunków przyszłego wariantu domowego.
Możesz już opisać wielkość kolekcji, sposób jej przechowywania i narzędzie, w którym prowadzisz spis. Takie informacje pomogą w rozmowie o potrzebach; obecny poradnik możesz wykorzystać niezależnie od terminu premiery.
Zapisz tytuł, autora, wydanie, identyfikator egzemplarza i miejsce. Dodatkowe informacje, takie jak dedykacja lub stan oprawy, trzymaj osobno, aby nie utrudniały wyszukiwania podstawowych danych.
Po opisaniu półki wybierz kilka wpisów i znajdź odpowiadające im egzemplarze. Wykonaj też próbę w drugą stronę: dla książki w ręku odszukaj właściwy rekord.
Ustal, kiedy dopisujesz zakup, pożyczkę i zmianę miejsca, oraz zachowaj kopię spisu. Jeśli reguły są wygodne w małej próbce, zastosuj je do kolejnego regału.
Do prywatnego spisu możesz zacząć od prostych, konsekwentnie wypełnianych pól. Najważniejsze jest rozróżnienie wydań, egzemplarzy i ich miejsc.
Zachowaj wspólny opis wydania, ale rozróżnij posiadane sztuki własnym numerem. Każda może mieć inne miejsce, stan i notatkę.
Wariant domowy jest w przygotowaniu — wkrótce. Termin oraz cena nie zostały jeszcze opublikowane; możesz skontaktować się w sprawie swoich potrzeb.
Opowiedz o swojej kolekcji i o tym, czego potrzebujesz do jej uporządkowania.