Z przygotowanego skanu do tekstu, który można znaleźć.

Przygotuj plik, opis i sposób udostępnienia

Praca zaczyna się od istniejącego skanu lub innego pliku. Bibliotekarz dodaje go do obiektu cyfrowego, określa rolę, metadane, folder i prawa dostępu. Duże materiały można przesyłać w częściach, a pliki przechodzą kontrolę przed publikacją.

Oryginał i pliki pochodne są rozdzielone. Miniatury oraz wersje do odczytu ułatwiają korzystanie z dokumentu bez zmiany materiału źródłowego. Opis można powiązać z katalogiem, aby wersja cyfrowa była odkrywalna przy odpowiedniej publikacji.

Śledź rozpoznawanie i poprawiaj wynik

OCR działa w tle, z informacją o stanie poszczególnych stron. Bibliotekarz wybiera język i może ponowić zadanie zakończone błędem. Zakres obejmuje również podłączenie osobnego serwera rozpoznawania.

Warsztat korekty pokazuje tekst obok obrazu. Zachowywany jest wynik surowy oraz wersja poprawiona, a historia pozwala prześledzić zmiany. Korekty mogą trafić do zatwierdzenia przez drugą osobę. Jakość rozpoznania zależy także od czytelności skanu, układu strony i pisma.

• Status stron i ponawianie zadań.
• Korekta tekstu z porównaniem do obrazu.
• Wersje poprawek i ponowne rozpoznanie wybranego zakresu.

Udostępnij efekt w czytniku i wyszukiwarce

Indeks korzysta z tekstu po korekcie. Wynik wyszukiwania może wskazać stronę i fragment, a współrzędne rozpoznanych słów pomagają podświetlić trafienie na obrazie. Czytelnik nie musi przeglądać całego rocznika, aby znaleźć interesujące hasło.

Widok tekstowy wspiera korzystanie z materiału przy użyciu czytnika ekranu. Sama obecność OCR nie rozstrzyga dostępności całego dokumentu: znaczenie mają również struktura i przygotowanie treści. Publikacja zachowuje ustalone prawa dostępu.

Przykład: wyszukiwanie nazwiska w dawnym czasopiśmie

Po rozpoznaniu tekstu czytelnik może wyszukać nazwisko w roczniku zamiast przeglądać każdą stronę. Nietypowy krój pisma albo słaby skan może jednak zniekształcić wynik. Warsztat korekty pozwala porównać zapis z obrazem i poprawić fragment wykorzystywany przez wyszukiwarkę.

Do ustalenia pozostają języki, jakość materiałów, kolejność opracowania i sposób zatwierdzania korekt. Warto rozpocząć od reprezentatywnej próbki. Pomaga to zaplanować pracę zespołu bez zakładania, że sam automatyczny przebieg zapewni poprawny tekst każdej publikacji.