Egzemplarz konkretnej lektury
Stan i historia jednej kopii powinny pozostawać czytelne także wtedy, gdy szkoła posiada wiele identycznych książek.
Dobry wybór zaczyna się przy stanowisku bibliotekarza. Sprawdź, jak program obsługuje książkę, ucznia i termin zwrotu, a następnie przejdź do katalogowania, kontroli zbiorów i przygotowania wdrożenia. Poniższa lista pomoże zebrać wymagania szkoły.
Stan i historia jednej kopii powinny pozostawać czytelne także wtedy, gdy szkoła posiada wiele identycznych książek.
Podczas prezentacji sprawdź zasady wyznaczania i zmiany terminów w sytuacjach charakterystycznych dla szkoły.
Imienne konta i krótka instrukcja czynności ułatwiają przygotowanie osoby zastępującej bibliotekarza.
Opisz typowy przebieg obsługi ucznia: odnalezienie konta, identyfikacja egzemplarza, sprawdzenie limitu i zapis terminu. Poproś o pokazanie wydania kilku książek oraz przyjęcia zwrotu. Przy zwrocie sprawdź, jak zaznacza się uszkodzenie i odnajduje kolejne przeznaczenie egzemplarza.
Jeżeli używasz skanera, przygotuj próbki kodów książek i kart. Ustal, które kody identyfikują egzemplarze, a które tylko publikację. Sprawdź także pracę bez skanera, aby zwykła pomyłka w odczycie nie utrudniała zakończenia czynności.
Kilka kopii tej samej lektury może korzystać ze wspólnego opisu bibliograficznego, ale każda powinna mieć własną identyfikację i stan. Przygotuj przykład dwóch wydań tego samego tytułu oraz kilku egzemplarzy jednego wydania.
Zapytaj o numery inwentarzowe, lokalizacje, oznaczanie braków i dokumentowanie ubytków. Skontrum powinno pozwalać porównać spis z ewidencją i wyjaśnić różnice. Warto ustalić, jak program prezentuje książki wypożyczone w czasie kontroli.
Wymagania powinny obejmować kategorie czytelników, status konta i odpowiednie uprawnienia pracowników. Ustal, kto może zmieniać dane, blokować konto i wyjaśniać należności. Jeżeli potrzebujesz powiązania konta osoby małoletniej z opiekunem, uwzględnij ten scenariusz w prezentacji.
Otwórz katalog na telefonie i wyszukaj tytuł, autora oraz lekturę. Sprawdź widoczność dostępności, miejsca książki i możliwości rezerwacji. Wymień raporty potrzebne szkole, zamiast zakładać, że ogólny moduł statystyk obejmuje każdy oczekiwany układ danych.
Ustal model usługi i odpowiedzialność za konta pracowników, dostęp do internetu, urządzenia oraz kopie danych. Jeżeli zmieniasz program, zbierz informacje o eksporcie i przeprowadź próbę migracji. Nie zaczynaj od ręcznego przepisywania całej ewidencji.
Zaplanuj czas na sprawdzenie katalogu i obiegu przez bibliotekarza. Wymagane integracje z innymi narzędziami szkoły opisz oddzielnie; ich dostępność i zakres należy potwierdzić dla konkretnych usług. Po odbiorze przygotuj krótką instrukcję najczęstszych czynności.
Weź lekturę w kilku kopiach, starszą publikację bez ISBN i książkę z uszkodzoną etykietą. Te przykłady pozwolą sprawdzić więcej niż pokaz pojedynczego, idealnie opisanego egzemplarza.
Wykonaj wydanie, zwrot, przedłużenie i wyszukanie przez ucznia. Zanotuj, które informacje są potrzebne przy stanowisku oraz czy można znaleźć właściwy egzemplarz bez skanera.
Poproś o zestawienie wypożyczeń i zaległości w układzie potrzebnym szkole. Ustal sposób przygotowania danych do kontroli zbiorów oraz obsługi zmian statusu czytelników.
Jeśli uczniowie mają samodzielnie wyszukiwać książki i sprawdzać dostępność, katalog online jest istotną częścią zakresu. Sposób korzystania dopasuj do organizacji szkoły.
ISBN pomaga rozpoznać publikację. Do rozróżnienia kilku posiadanych kopii potrzebujesz identyfikatorów egzemplarzy, na przykład numerów i kodów bibliotecznych.
Najpierw sprawdź jego strukturę, identyfikatory i jakość. Uzgodnij mapowanie oraz próbę importu; wynik zależy od dostępnych danych.
Przejdziemy przez scenariusze ważne dla Twojej placówki i ustalimy zakres dalszej rozmowy.